İnsanlar ilk çağlardan itibaren zamanlarını belirleme ihtiyacı duymuşlardır. Bu yüzden zaman kavramının ortaya çıkışı insanlık tarihi kadar eskidir. İnsanlar zaman kavramını fark edince onu geçmiş zaman, yaşanılan zaman ve gelecek zaman şeklinde düzenlemişlerdir. Bu durum takvimi ortaya çıkarmıştır. Örneğin; Mısırlılar, takvimlerini Nil’in taşma düzenini dikkate alarak üç mevsime bölmüşlerdir;

  • Su baskınları ve Sulanacak toprak mevsimi
  • Bitki ve tahıl ekim mevsimi,
  • Ekin ve hasat mevsimi, şeklinde düzenleme yapmışlardır.

Takvimler 2 türlü düzenlenmiştir;

  • Ay Yılı Esaslı: Ay’ın dünya etrafında 2 defa dönmesi sırasında geçen 354 günlük süre dikkate alınarak düzenlenmiştir.
  • Güneş Yılı Esaslı: Dünyanın güneş etrafında bir defa dönmesi ile oluşan 365 gün 6 saatlik süre dikkate alınarak düzenlenmiştir.

Tarihte takvimi ilk olarak Sümerler kullanmıştır. Sümerlerin düzenlediği takvim Ay Yılı esaslıdır. Mısırlılar ise Güneş Yılı esasına yöre takvim düzenleyen medeniyet olmuşlardır. Tarihte Romalılar, Yunanlılar, Babilliler, Çinliler ve Hintliler takvim yetiştiren ve kullanan diğer medeniyetler olmuşlardır. Her medeniyet bulduğu takvimde, kendi yaşamlarını en çok etkileyen olayı başlangıç yapmıştır. Örneğin; Romalılar, Roma şehrinin kuruluşu olan M Ö. 753 yılını, Müslümanlar Hz. Muhammed’in hicret ettiği 622 yılını başlangıç tarihi olarak kabul etmişlerdir.

Takvim tarih bilimine;

  • Olayların zaman içerisinde incelenmesini kolaylaştırma
  • Olayların akış sırasını ortaya çıkarma gibi kolaylıklar sağlayarak yardımcı olmuştur.