Haritalar, yeryüzünün ve onun üzerindeki olayların gösteriminde kullanılan en önemli araçlardır. Haritalarda özellikle yeryüzü şekillerinin gösterimi için eskiden daha basit metotlar kullanılırken, günümüzde hassas araçlar kullanılarak yapılan ayrıntılı haritalar ön plana çıkmıştır. İzohips yönteminin kullanıldığı bu haritalara topografya haritaları denilmektedir. Topografya haritaları çeşitli yöntemlerle işlenerek yeryüzü şekilleri farklı biçimlerde gösterilmektedir.

a) Eşyükselti Eğrileri Yöntemi: Aynı yükseltiye sahip noktaların birleştirilmesi ile oluşturulan, hayali çizgilere eşyükselti eğrisi (izohips) denir. İzohips yöntemi haritalardaki arazi şekillerinin gösterilmesi için eşit yükseltiye sahip noktaların birleştirilmesi ile oluşturulan bir çizim yöntemidir.

b) Renklendirme Yöntemi: Renklendirme yöntemi ile yapılan haritalar izohips aralıklarının belirli renklerle boyanması ile elde edilir. Fiziki haritaların yapılmasında kullanılan bir yöntemdir. Bu yöntemde;

– 0 metreden alçak yerler = Mavi ve tonları
– 0/500 metre arası = Yeşil
– 500/1000 metre arası = Açık Sarı
– 1000/1500 metre arası = Açık Kahve
– 1500/2500 metre arası = Kahve
– 2500/3500 metre arası = Koyu kahve
– 3500 metreden yüksek yerler = Kiremit rengi
– Eğer üzerinde buzul varsa beyaz ile gösterilir.

c) Kabartma Yöntemi: Kabartma yönteminde yeryüzü şekilleri ölçeğe uygun olarak alçı veya plastik bir maket yardımıyla gösterilir. Gerçeğe en yakın ve alansal bozulmaların en az olduğu yöntemdir. Ancak taşınma sorunları nedeniyle tercih edilmezler. Kabartma haritalarında iki ölçek vardır. Bunlardan biri yatay, diğeri dikey uzunlukları gösterir.

d) Gölgelendirme Yöntemi: Gölgelendirme yönteminde topografya haritalarına bir yönden (haritanın tamamında aynı olacak şekilde) ışık verildiği düşünülür. Işık alan bölümler açık, gölge kısımlar ise koyu renkle gösterilir. Çok işlevsel bir yöntem olmadığı için genellikle eğitim amaçlı atlas ve duvar haritalarında kullanılmaktadır.

e) Tarama Yöntemi: Tarama yöntemi birbirine yakın paralel çizgiler kullanılarak yeryüzü şekillerinin gösterilmesidir. Bu metotta çizgiler eğim yönünde gösterilir. Eğimin fazla olduğu yerlerde çizgilerin arası sık ve kalın, az olduğu yerde ise ince ve seyrektir. Düz alanlar ise boş bırakılır.