Türk Adının Amamı ve Tarihsel Süreci: “Türk” sözcüğü, tarihsel süreç içerisinde anlam bakımından farklı şekillerde kullanılmıştır. Türklerin çok eski bir geçmişe sahip olması, yazıyı geç kullanmaya başlamaları ve göçebe yaşam tarzından dolayı geniş coğrafyalara yayılmaları Türk adının anlamı ve kökeni hakkında birçok iddianın ortaya çıkmasına neden olmuştur. Türk adı; değişik kaynaklarda güçlü, kuvvetli, kudretli, çoğalan, kıdemli, nizamlı anlamlarında: kullanılmıştır.

Türk kelimesinin yazılı olarak kullanılması ilk defa M.Ö. 1328 yılında Çin kaynaklarında “Tu-Kiu” şeklinde görülmektedir. M.Ö. I. yüzyılda Romalı yazarlardan biri olan Pompeius Meala Azak Denizi’nin kuzeyinde yaşayan halktan “Turcae” olarak bahsetmektedir.

Türk adı bugün kutladığımız sekli ile ilk kez Kök Türkler (Göktürkler) dönemine ait Orhun Yazıtlarında Türük şeklinde geçmiştir. Kök Türklerin ilk dönemlerinde Türk adı bir devlet olarak kullanılmışken sonraki dönemlerde Türk milletini ifade etmek için kullanılmıştır.

Türk kelimesi coğrafi bir ad olarak ilk defa Bizans kaynaklarında yer almıştır. Abdulhalık Çay Bizans kaynaklarında İdil – Volga nehrinden Orta Avrupa’ya uzanan saha için kullanıldığını ifade eder, Tarihi süreç içerisinde; Orta Asya, Doğu Avrupa, Anadolu ve Mısır için Türkiye adı kullanılmıştır. Tarihçi İlber Ortaylı, Ceneviz ve Venidikli tüccar ve diplomatların XII. yüzyılda, Türkiye’yi, Turchia ve Türkmenia olarak tanımladıklarını belirtir.