Tasavvufi düşüncenin en önemli amaçlarından biri insanın ahlakını güzelleştirmek, onu kötü davranışlardan uzaklaştırıp iyi davranışlara yönlendirmektir. Tasavvufi düşüncede, insanın ahlakını güzelleştirmeye önce nefis terbiyesinden başlanır. Tasavvufta nefis terbiyesi; doğal ihtiyaçlardan kaçınma değil, nefsin arzu ve isteklerinin kontrol altında tutularak nefsin eğitilmesini esas alır. Tasavvufta nefis terbiyesi için insan bir dizi eğitim süreci geçirir. Tasavvufta nefsin insanı şehvet, öfke, kibir ve gurur gibi kötü huy ve davranışlara yönlendiren boyutunun eğitilmesi için Kur’an ve sünnetten alınan ilkelerle “seyru sülük” adını alan bir ahlaki sistem geliştirilmiştir. Bu şekilde tasavvufi düşüncede ahlaki boyut önemli bir yer almıştır.