Parnasizm’i hazırlayan koşullar az çok Realizm’i hazırlayan koşullara benzer. Realistlerin romanda yaptıklarını Parnasçılar şiirde yapmışlardır. Zaten bu iki akım birbiriyle aynı anda yaşamasını sürdürmüştür. Benzer yanlan ikisinin de pozitivist anlayışa bağlı olmaları, Romantizme karşı çıkmalarıdır.

Parnasizm’in Temel Özellikleri:

  • Parnasizm, sadece şiir alanında görülen bir akımdır.
  • Parnasyen şairlere göre şiirin belli bir amacı yoktur ve “Sanat, sanat içindir.” Çünkü hayat çetin ve bayağıdır. Bahtımız karanlıktır, bizi teselli edebilecek tek şey “güzellik”tir. Sanatın tek amacı, güzelliği yakalamaktır.
  • Parnasçı şairler, millî ve sosyal meselelere bağlı şiir temalarından kaçmış; antik zevke bağlı seçkinlere seslenmeye çalışmışlardır. Romantiklerle halka yaklaşan şiir, Parnasçıların tutumuyla yeniden “fildişi kule”ye çekilmiştir. Bizde servet-i Fünuncuların “sanat için sanat” ilkesine sımsıkı bağlanmalarının sebebi, Parnasçılara özenmiş olmalarıdır.
  • Parnasizm’e bağlı sanatçılar, yeni bir Klasisizm yaratmak istemişler; bu yüzden de Eski Yunan ve Latin mitolojisine doğru yönelmişlerdir.
  • Parnasçı şairin amacı akla seslenen, açık ve “saf şiir”i yakalamaktır. Ona göre şiirde üslup çok önemlidir ve biçim güzelliği her şeyden önce gelir. Parnasçılara göre şiir “ölçü ve kafiyeden” İbarettir ve “Kafiye, şiirin altın çivisidir.”

Parnasizm’in Başlıca Temsilcileri:

Parnasizm, Romatizm ile Sembolizm arasına yayılmış bir akımdır. Henüz bir çığır hâlinde belirmeden önce onu hazırlayan T. Gautier, T. de Banville gibi şairler romantikler arasından çıkmıştır. Parnasizmin öncüsü Leconte de Lisle’dir. Diğer parnasçı şairler arasında Françoise Coppe, J.M. De Heredia, Sully Purdhomme gibi adlar sayılabilir.