Etiket: merkezi

17. Yüzyılda Osmanlı Devletinde Merkezi Otoritenin Zayıflaması

17. Yüzyılda Merkezi Otoritenin Bozulması:

Duraklama devrinde merkezi otoritenin giderek bozulmasına bağlı olarak yönetimde aksaklıklar başlamıştır. Daha çok Osmanlı ordusunda ve ekonomisinde etkisini gösteren bu durum başta İstanbul olmak üzere çeşitli yerlerde isyanların çıkmasına neden olmuştur.

Bu isyanlar devleti uzun süre uğraştırarak güç kaybetmesine neden olmuştur. Bu isyanların başlıcaları ve en çok bilinenleri şunlardır:

  1. İstanbul (Merkez) İsyanları
  2. Celali (Anadolu) İsyanları
  3. Eyalet İsyanları’dır.

{ Add a Comment }

Osmanlı Beyliğinin Kısa Sürede Güçlenmesinin Nedenleri

– Merkezi Otoritenin Güçlü Tutulması: Osmanlı Devleti egemenlik anlayışı noktasında kendisinden önceki Türk devletlerinden farklı olarak merkezi yönetimin güçlü tutulmasına özen göstermiştir.

– Anadolu’da Siyasi Birliğin Bulunmaması: Kösedağ Savaşı ve Moğol istilası Anadolu’da siyasi birliği parçalamış, çok sayıda bağımsız beylik ortaya çıkmıştır. Bu beylikler arasında siyasi egemenlik mücadelesi yaşanmış, Osmanlı Beyliği’nin bir süre Anadolu’daki diğer beyliklerle çatışmaya girmediği ve iyi geçinmeye çalıştığı gözlenmiştir.

– Bizans’ın Güçsüz Durumda Olması: Bizans Devleti, Türkler karşısında sürekli geri çekilmiştir. İç mücadeleler Bizans’ta merkezi otoriteyi sarsmış, tekfur denen valiler merkezden gelen emirleri dikkate almamaya ve kendi başlarına hareket etmeye başlamışlardır. Ekonomik açıdan giderek daha zor duruma düşen Bizans’ın askeri gücü de devletin Balkan ve Anadolu sınırlarını korumakta yetersizdi.

– Balkanlarda Güçlü Devlet Bulunmaması: XIV. yüzyıl itibariyle Balkan topraklarında güçlü bir devlet yoktu. Bölgede bulunan Bulgar, Sırp ve Macar Prenslikleri, genellikle birlikte hareket etmelerine rağmen Balkanlardaki Osmanlı fetihlerini engelleyememiştir.

– Coğrafi Konum: Osmanoğullarının yerleştiği Söğüt ve Domaniç bölgesi Bizans sınırında yer almaktadır. Bu konum Osmanlıları savaşa hazır askeri kuvvetler bulundurmaya yöneltmiş, yine bu sayede Osmanlılar Bizans yönünde yayılma imkanı bulmuştur.

– Cihan Egemenliği Anlayışı: Türk devletlerinde İslam öncesi dönemde görülen dünyaya egemen olmak düşüncesi İslam’ın benimsenmesinden sonra da sürmüştür.

– İskan Politikası izlenmesi: Osmanlılar Balkanlarda fethedilen topraklara Türk yerleştirme yoluna giderek bu bölgelerde kalıcı olmayı amaçlamıştır.

– Yetenekli Yöneticilere Sahip Olunması: Kuruluş Dönemi Osmanlı padişahları ve devlet adamları son derece iyi yetiştirilmiş ve yönetim tecrübesine sahip kişilerdi.

{ Add a Comment }