Sıcaklığın yıl boyunca 0° C’nin altında olduğu bölgelerde yeryüzüne kar olarak düşen yağışlar erimez. Bunun sonucunda yıl boyunca erimeyen kar örtüleri ya da diğer bir ifade ile kalıcı karlar oluşur. Kalıcı karların görüldüğü en alçak seviyeye “kalıcı kar alt sınırı” adı verilir. Kalıcı kar sınırı yükseldikçe sıcaklığın düşmesine bağlı olarak dağların zirve kesimlerinde, enleme bağlı olarak da kutuplar çevresinde görülmektedir. Kalıcı kar sınırı Ekvatordan kutuplara gidildikçe sıcaklığın düşmesine bağlı olarak alçalır.

Buzul kavramı kalıcı kardan farklıdır. Uzun yıllar boyunca biriken kar örtüsü giderek ağırlaşır ve alttaki kar kütlesi üzerinde büyük bir basınç oluşturur. Bu basıncın etkisi ile sıkışan karlar, buzula dönüşür. Kar örtüsünün buzula dönüşmesi için en az 40 metre kalınlığa ulaşması gerekir.

Ağırlaşan ve sıkışan buzul kütlesi zamanla kayarak eğim boyunca hareket etmeye başlar. Bu hareket binlerce tonluk yükün zemini hem parçalamasına hem de parçalanan kayaçların taşınmasına neden olur. Buzullar çok yavaş hareket etse de etkileri çok büyüktür.