Bu yaklaşımı benimseyen psikologlar zihinsel yaşantının içeriğinden çok işlevleriyle ilgilenirler. Yapısalcılar “zihin nedir?” sorusuna cevap ararken işlevselciler “zihin ne içindir?” sorusuna cevap aramışlardır. Algı, düşünce, duygu, irade gibi zihinsel yapıyı oluşturan çeşitli öğelerin çalışmasını, iç gözlem ve gözlem yöntemini kullanarak incelemişlerdir. Bunların, çevreye uyum ve sorun çözmedeki işlevleriyle ilgilenmişlerdir. Davranışı “çevreye etkin bir uyum” süreci olarak tanımlamışlardır. Temsilcisi W. James ve J. Dewey’dir.