ALPEREN: Horasan’dan Anadolu’ya gelip İslamı yayan dervişler.

ATABEY: Selçuklularda şehzadeyi yetiştiren devlet adamı.

BEDESTEN: İçinde eşya alınıp satılan kapalı çarşı.

FERMAN: Hükümdar emri.

GULAM: Savaşlarda ganimet olarak alınan genç erkek tutsaklar.

HASSA: Anadolu Selçuklu Devleti’nde merkezi, düzenli, maaşlı, yaya, köle ordusu, özellikle savaşlarda ele geçirilen ve savaş ganimeti sayılan Müslüman olmayan (zımni) gençlerden kurulan ordu.

KADI: İslam hukukunu uygulayan kişi.

KERVANSARAY: Ticaret kervanlarının konakladığı ve ihtiyacını giderdiği sosyal tesis.

LONCA: Anadolu’nun fethinden sonra Müslüman esnafların yerli esnaflar karşısında tutunmak için kurdukları esnaf teşkilatı.

MAVERAÜNNEHİR: Orta Asya’da Amuderya ile Sirderya arasında kalan bölge.

MEMLÛK: Köle.gulam.

MEVLEVİLİK: Mevtana Celaleddin Rumi tarafından kurulan büyük bir tarikattır. Mevtana Rumi, Bütün düşüncelerini anlattığı 47.000’den fazla beyitten oluşan Mesnevi adlı altı ciltten oluşan bir eser bırakmıştır. 1273 yılında ölen Mevlana’nın yerine oğlu Sultan Veled geçmiştir.

NAİB: Sözcük anlamı vekildir. Selçuklu devletlerinde sultanlar merkezde olmadığı onun yerine devlet işlerine bakan divan üyesi devlet adamı. Osmanlı Devleti’nde ise, kadıların kendi yerlerine gönderdikleri yargıç vekillerine bu ad verilirdi.

NİZAMİYE MEDRESELERİ: Büyük Selçuklu veziri Nizam-ı Mülk’ün kendi olanaklarıyla kurup yaygınlaştırdığı, İran’da Sünni-lslam inanışını yaymak ve geliştirmek amacıyla oluşturulan eğitim kurumlan.

ÖRFİ HUKUK: Töre, örf ve adetlerin halim olduğu hukuk kuralları.

RASATHANE: Gözlemevi.

SİPAHİ: Atlı asker.

SULTAN: ” İktidar sahibi ” anlamında bir sözcüktür.lslam hükümdarları tarafından kullanılan bir sandır. Sonradan hükümdar anneleri ve çocukları için de kullanılmıştır.

SUBAŞI: Türk-İslam devletlerinde şehirlerin güvenliğinden sorumlu kişi.

ŞER’İ HUKUK: İslam hukuku.

TABİ DEVLET: Bir devlete bağlı devlet.

TERSANE: Donanma yapımı için yapılan liman.

TEZHİP: Altın yaldızlı süsleme sanatı.

UC: Bazı Türk devlet veya beyliklerinde sınırlarda savunma ve sefer amaçlı kurulmuş olan küçük beylik veya sancaklar.