İzohips haritaları yer şekillerinin kâğıt üzerinde gösteriminde kullanılan en yaygın yöntemdir. Bu yöntemde yer şekilleri iç içe kapalı eğrilerle gösterilir.

  • Zirve, Tepe ve Boyun: Tepeler kapalı eğrilerle gösterilir. Kapalı eğrilerin merkezinde zirve yer alır. İki tepe arasında kalan alçak alana ise boyun denir.
  • Vadi, Körfez ve Yarımada: Akarsu vadileri izohipsler üzerinde “V” harfi şeklinde görülürler. V’nin açık tarafı akarsuyun akış yönünü gösterir. Denizin karaya doğru sokulduğu kesime körfez, karanın denize doğru sokulduğu, üç tarafı denizle kaplı kısma da yarımada denir.
  • Ova ve Delta: Ovalar düz ve düze yakın yerler olduğundan üzerlerinden fazla izohips eğrisi geçmez. Deltalar ise kıyıda yer alan ovalardır. Deltaların üzerinde mutlaka bir akarsu bulunmaktadır. Akarsuların denize ulaştığı yerdeki üçgen şeklindeki çıkıntı deltadır.
  • Kapalı Çukur: Kapalı çukurluklar harita üzerinde ok işaretleri ile gösterilirler. Bu tip çukurluklar özellikle volkanik ve karstik arazilerde görülür.
  • Sırt, Plato, Falez: İçinden akarsu geçmeyen “V” şeklindeki yamaçlar sırt olarak adlandırılır. Deniz kenarında izohipslerin sıklaştığı yamaçlar ise falez (yalıyar) olarak adlandırılır. Yüksekte kalmış geniş düzlükler ise plato’dur.
  • Haliç: Denizin karaya doğru sokulduğu körfezlerdir. Ancak, bir körfezin haliç olabilmesi için mutlaka buraya akarsu dökülmelidir.