Türklerde denizcilik kültürü köklü değildir. İlk dönemlerde Osmanlı Beyliğinin denizlere kıyısı olmadığı için donanması yoktu. Orhan Bey zamanında Karamürsel’de tersane kurulması (1327), denizlere kıyısı olan Karesi Beyliği’nin alınması (1345) ve Edincik üssünün kurulması (1350), daha sonraları da Saruhanoğulları, Menteşeoğuları ve Aydınoğulları Beyliklerinin alınması üzerine, Osmanlı Devleti’nde denizcilik gelişmeye başladı. İlk büyük Osmanlı tersanesi Yıldırım Beyazıt döneminde Gelibolu’da kuruldu.

Osmanlı Devleti’nin en büyük tersanesi ise Haliç tersanesiydi. En önemli savaş gemileri burada yapılırdı. Ayrıca İzmit, Sinop, Süveyş, Basra, Rusçuk ve Cezayir’de de tersaneler kurulmuştur. Bunların başında bulunan tersane emirleri Kaptan-ı Derya’ya bağlıydı. Kaptan Paşa ya da Kaptan-ı Derya adı verilen donanma komutanı doğrudan sadrazam ve Divana karşı sorumluydu. Genellikle Batı Anadolu’da yaşayan Türkmen çocukları arasından seçilen deniz askerlerine “levent” adı verilirdi.

Osmanlı donanması ilk büyük gelişmeyi Fatih devrinde göstermiştir. Osmanlı Devleti Karadeniz ve Ege de üstünlük sağlamıştır. Ünlü Osmanlı denizcileri: Barbaros Hayrettin, Kemal Reis, Turgut Reis-Salih Reis- Piri Reis- Murat Reis Seydi Ali Reis-Kılıç Ali Reis’tir.

★ Osmanlı donanmasıyla fethedilen son yer Girit Adasıdır (1669). Bu tarihten sonra gerekli desteği göremeyen Osmanlı donanması hızla gelişen Avrupa devletlerinin donanmalarına karşı koyamaz hale geldi. Çeşme, Navarin ve Sinop baskınlarında Ruslar tarafından yakılan Osmanlı donanması, yeniden toparlanamamıştır.

★ Osmanlı donanmasının merkezi olarak Gelibolu belirlenmiştir. Osmanlı Devleti, Balkanların kurulması ve Orta Avrupa’da tutunmak için Tuna Nehri üzerinde ince donanma adıyla donanma kurmuştur.