Fenikeliler: M.Ö. II. binde Suriye ve Lübnan kıyılarında şehir devletleri halinde yaşamaya başlayan Fenikeliler, M.Ö. VIII. yüzyılda Asur hâkimiyetine girmişlerdir. Yaşadıkları bölgenin tarım yapmak için elverişli olmaması nedeniyle denizciliğe yönelmiş, Akdeniz’de birçok koloni kurmuşlardır. En meşhur kolonileri Kuzey Afrika’daki Kartaca’dır. Fenikeliler, bu kolonileri aracılığıyla kurdukları ticari ilişkiler sayesinde doğu-batı etkileşimini sağlamışlardır. Fenikeliler, kolonilerini vatan edinmekten çok para kazanmak düşüncesiyle oluşturduklarından bir süre sonra rakiplerine kaptırmışlardır. Fenikeliler, Mısır’dan öğrendikleri yazıyı 22 harflik bir alfabeye dönüştürmüş ve ticari ilişkileri sayesinde farklı toplumlara aktarmışlardır. Bu toplumlardan, İyon, Yunan ve Romalılar bu alfabeyi geliştirmiş, böylece günümüzde kullandığımız Latin alfabesi ortaya çıkmıştır.

İbraniler: Fenikeliler gibi Sami ırklı bir topluluk olan İbraniler M.Ö. II. bin başlarında Filistin ve çevresinde yaşamışlardır. M.Ö. XII. yüzyılda Hz. Davud döneminde devlet olan İbraniler bir süre sonra İsrail ve Yuda (Yahudi) devleti olarak ikiye ayrılmışlardır. İsrail devletine M.Ö. 8. yüzyılda Asurlular, Yuda devletine ise M.Ö. 6. yüzyılda Babilliler son vermişlerdir. Daha sonraki dönemlerde Pers ve Roma hâkimiyetinde yaşayan İbraniler M.Ö. 70’lerde Roma’ya karşı ayaklanınca dünyanın değişik yerlerine sürgün edilmişlerdir. İbranilerin yeniden devlet kurabilmeleri II. Dünya Savaşı’ndan sonra olmuştur. İbranilerin merkezi Kudüs’tür. Kudüs ilahi dinlerin ibadethanelerini içinde barındırdığından Müslüman ve Hıristiyan topluluklar tarafından da kutsal sayılmaktadır.

İbraniler, diğer Eski Çağ uygarlıklarından farklı olarak tek tanrılı inanç sistemini benimsemişlerdir. İbranilerin inançlarını zamanla kendilerine özgü ulusal bir din haline dönüştürmeleri Museviliğin yayılmasını güçleştirmiştir. Ancak dinlerine olan sıkı bağlılıkları uzun yıllar sürgün hayatı yaşayan İbranilerin ulusal benliklerini korumalarını kolaylaştırmıştır. Fenike alfabesini kullanan İbranilerin en önemli sanat eseri Hz. Süleyman Mabedi’dir.